แสงตะวันในวันซับน้ำตา (ตอนที่ 3) นิยายรักโรแมนติก

พื้นที่สำหรับคนชอบ อ่าน นวนิยาย แนวรักโรแมนติก ดราม่าซึ้งกินใจ นิยายโรแมนติกอ่านฟรีตลอด 24 ชั่วโมง
Post Reply
admin
Site Admin
Posts: 17
Joined: Mon Jul 27, 2026 5:53 pm

แสงตะวันในวันซับน้ำตา (ตอนที่ 3) นิยายรักโรแมนติก

Post by admin »


นิยายรักโรแมนติก แสงตะวันในวันซับน้ำตา (ตอนที่ 3)


นิยายวาย นิยายอ่านฟรี อ่านนวนิยาย นิยายรักโรแมนติก นิยายแฟนตาซี นิยายวาย Yaoi เรื่องเล่าจากทางบ้าน นิยายแปลฟรี เรื่องเล่าจากทางบ้าน

แสงตะวันในวันซับน้ำตา (ตอนที่ 3) นิยายรักโรแมนติก


สามเดือนผ่านไป แกลเลอรีศิลปะแห่งนี้ไม่ได้เป็นเพียงสถานที่พักใจชั่วคราวของพิมพิกาอีกต่อไปแล้ว แต่รอยยิ้มและการดูแลเอาใจใส่ของตะวันได้ค่อย ๆ เปลี่ยนให้ที่นี่กลายเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตใหม่ บาดแผลลึกในใจของหญิงสาวถูกเยียวยาจนเกือบสนิทด้วยความรักอันแสนบริสุทธิ์ของศิลปินหนุ่มเย็นวันนี้ พิมพิกายืนมองตะวันกำลังตวัดพู่กันลงบนผ้าใบผืนใหญ่ แสงแดดอ่อน ๆ ยามเย็นสาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาพาดผ่านใบหน้าคมสันของเขา ทำให้ภาพตรงหน้าดูงดงามราวกับภาพฝัน"คุณพิมครับ ลองมาดูนี่สิครับ"


ตะวันละมือจากพู่กันหันมาเรียกเธอด้วยรอยยิ้มอบอุ่น แววตาคมคู่นั้นสะท้อนภาพของเธอเพียงคนเดียวอย่างลึกซึ้งพิมพิกาเดินเข้าไปใกล้ ก่อนจะเบิกตาโตด้วยความประหลาดใจ ภาพวาดบนผ้าใบผืนใหญ่ที่เคยเป็นท้องฟ้ายามเย็นอันเงียบเหงาภาพเดิม บัดนี้กลับถูกแต่งแต้มด้วยแสงอาทิตย์รุ่งอรุณสีทองสว่างไสวที่กำลังสาดส่องเหนือทิวเขา และที่พีกที่สุดคือ... มีภาพเงาร่างของหญิงสาวคนหนึ่งยืนยิ้มรับแสงแดดนั้นอย่างมีความสุขอยู่กลางเฟรม"นี่มัน... พิมหรอคะ?" พิมพิกาเอ่ยเสียงแผ่ว นัยน์ตาคู่สวยสั่นไหวด้วยความซาบซึ้ง"ใช่ครับ" ตะวันวางพู่กันลงแล้วหันมาจับมือเรียวทั้งสองข้างของเธอไว้ สัมผัสที่หนาอบอุ่นและมั่นคงส่งผ่านความรู้สึกทั้งหมดตรงเข้าสู่หัวใจของหญิงสาว "ภาพท้องฟ้าเหงา ๆ ภาพเดิมในวันนั้น มันจบลงไปแล้วครับคุณพิม

ตอนนี้ในหัวใจและบนผ้าใบของผม มีแต่แสงตะวันรุ่งอรุณที่ส่องสว่าง... ซึ่งแสงสว่างดวงนั้นก็คือคุณพิมน่ะครับ"คำสารภาพรักตรง ๆ ทำเอาพิมพิกาหน้าร้อนผ่าว หัวใจเต้นรัวจนแทบควบคุมไม่อยู่ เธอสบตาเขานิ่งนาน หยาดน้ำตาแห่งความตื้นตันรื้นขึ้นมาคลอเบ้า แต่คราวนี้นับเป็นการหลั่งน้ำตาที่เต็มไปด้วยความสุขเปี่ยมล้น"ขอบคุณนะคะคุณตะวัน... ขอบคุณที่เป็นแสงสว่างและคอยซับน้ำตาให้พิมในวันที่มืดมนที่สุด" พิมพิกาเอ่ยน้ำเสียงสั่นเครือ พลางส่งรอยยิ้มที่สวยงามและสดใสที่สุดให้เขาตะวันยิ้มรับก่อนจะขยับเข้าไปโอบกอดร่างบางไว้ด้วยความทะนุถนอม สวมกอดอันแสนอบอุ่นในค่ำคืนนี้ส่งสัญญาณบอกพิมพิกาให้มั่นใจอย่างที่สุดว่า หลังจากนี้เธอจะไม่ต้องเดินอย่างโดดเดี่ยวท่ามกลางความมืดมิดอีกต่อไปแล้ว... เพราะแสงตะวันดวงนี้จะคอยอยู่เคียงข้างและปกป้องหัวใจของเธอนับจากนี้ไปชั่วนิรันดร์

:lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :D :D :D :D
Post Reply